PARTE 2: ANG PAGBANGON MULA SA ABUBO AT DUGONG BUHO<\/b><\/p>\n
Hindi lumipas ang tatlumpung minuto matapos ang tawag ko kay Don Fernando dela Vega nang maramdaman ko ang biglaang pagbabago sa buong ospital.<\/p>\n
Ang kaninang payapa at tahimik na pasilyo ng VIP wing ay nabalot ng mabibigat na yabag ng mga sapatos. Pumasok ang head administrator ng ospital, pawis na pawis ang noo kahit bukas ang sentralisadong aircon. Sa likod niya ay isang pangkat ng mga pinakamahuhusay na pediatric cardiac at pulmonary specialists sa bansa, kasama ang dalawang Amerikanong neonatologist na matagal nang naka-standby sa Maynila.<\/p>\n
\u201cSe\u00f1orita Tamara,\u201d nanginginig na bati ng direktor ng ospital habang bahagyang yumuyukod sa akin. \u201cNakatanggap po kami ng direktang utos mula sa punong tanggapan ng Dela Vega Conglomerate. Ang buong 8th floor ay isinara na para sa inyong eksklusibong proteksyon at kagalingan. Dumating na rin po ang medical transport helicopter sakaling kailanganing ilipat ang mga sanggol sa Singapore o Switzerland.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa salamin ng NICU. Ang dalawa kong anghel\u2014sina Alexander at Athena\u2014ay nanatiling lumalaban. Maliit ang kanilang mga dibdib, bawat paghinga ay may kasamang tunog ng mga makinang sumusuporta sa kanilang buhay. Ngunit hindi na ako ang Mara na umiiyak sa gilid ng kama. Ang bawat luhang tumulo sa aking pisngi kanina ay natuyo, pinalitan ng matigas na yelo sa aking dibdib.<\/p>\n
Bumukas ang pinto ng pasilyo at pumasok ang isang matandang lalaking may tindig na tila hindi kayang buwagin ng kahit anong bagyo. Nakasuot siya ng tradisyonal na barong na may gintong burda, hawak ang tungkod na may ulong gawa sa purong pilak. Sa likod niya ay apat na lalaking nakaitim na suit\u2014mga retiradong heneral at private security detail ng pamilya Dela Vega.<\/p>\n
Nang magtagpo ang aming mga mata, huminto ang matanda. Ang kanyang mga mata, na kinatatakutan sa bawat boardroom sa Timog-Silangang Asya, ay napuno ng luha.<\/p>\n
\u201cTamara,\u201d mahinang tawag niya. Ang tunay kong pangalan. Ang pangalang ibinigay sa akin bago ako nawala noong bata pa ako dahil sa isang trahedya sa dagat. \u201cApo ko.\u201d<\/p>\n
Lumapit siya sa aking wheelchair at lumuhod sa aking harapan. Isang bilyonaryong iginagalang ng mga pangulo at dayuhang lider, nakaluhod sa malamig na sahig ng ospital, hinahawakan ang aking nanginginig na mga kamay.<\/p>\n
\u201cPatawarin mo ako kung natagalan bago kita mahanap,\u201d bulong niya, habang hinahalikan ang likod ng aking palad. \u201cDalawampung taon kitang hinanap sa bawat sulok ng mundo. Nang mahanap kita tatlong buwan na ang nakalilipas, sinabi ng mga tauhan ko na masaya ka sa iyong asawa. Ayokong sirain ang kapayapaan mo kaya naghintay ako. Pero ito\u2026 ito ang ginawa nila sa tagapagmana ng Dela Vega?\u201d<\/p>\n
Lumingon si Don Fernando sa salamin ng NICU kung saan naroroon ang dalawang bata. Nagdilim ang kanyang mukha, isang ekspresyong pumatay na sa karera ng maraming malalaking negosyante.<\/p>\n
\u201cSila ang mga apo ko sa tuhod,\u201d mariing sabi ng matanda. \u201cAt walang sinumang mamamatay sa aking lahi dahil lamang sa kawalan ng pananalig.\u201d<\/p>\n
Humarap siya sa lead specialist. \u201cDoktor, iligtas ninyo ang mga anak ng apo ko. Gamitin ninyo ang lahat ng teknolohiya sa mundo. Bilhin ninyo ang pinakamahusay na kagamitan mula sa Germany o Japan ngayon din. Kung kailangang bilhin ang buong ospital na ito para lamang mailigtas sila, sabihin mo sa akin at pipirmahan ko ang tseke bago lumubog ang araw.\u201d<\/p>\n
\u201cGagawin po namin ang lahat, Don Fernando,\u201d sagot ng doktor bago mabilis na kumilos ang buong medical team.<\/p>\n
Sa sumunod na apatnapu\u2019t walong oras, hindi ako umalis sa tabi ng salamin. Ang dating simpleng Mara na naglalaba ng mga mamahaling polo ni Adrian, ang babaeng matiyagang naghihintay tuwing hatinggabi habang amoy pabango ng ibang babae ang asawa, ay tuluyang naglaho. Pinalitan siya ni Tamara Isabel Dela Vega.<\/p>\n
Kinuha ko ang bag ko at inilabas ang tsekeng nagkakahalaga ng \u20b11,000,000,000 na ibinigay ni Adrian.<\/p>\n
\u201cLolo,\u201d tawag ko.<\/p>\n
Lumapit ang matanda. \u201cAno ang nais mong gawin diyan, Tamara?\u201d<\/p>\n
\u201cGusto kong gamitin ito para bilhin ang sarili nilang bitag,\u201d malamig kong tugon. \u201cSi Adrian at ang kanyang ama ay kasalukuyang nangungutang para sa kanilang pinakamalaking proyekto sa Clark\u2014ang New Horizon Logistics Hub. Kailangan nila ng pondo para sa equity partner.\u201d<\/p>\n
Ngumiti ang aking lolo\u2014isang ngiting mapanganib at puno ng paghanga. \u201cMay dugo ka nga ng Dela Vega. Hindi ka umiiyak para sa awa; nagpaplano ka para sa katarungan.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ito paghihiganti, Lolo,\u201d sabi ko habang pinagmamasdan ang aking mga anak na nagsisimula nang magpakita ng normal na oxygen levels matapos ang bagong gamot mula sa Estados Unidos. \u201cIto ay pagtutuwid sa isang pagkakamali. Sinabi ni Adrian na biologically lamang niya anak ang kambal ko. Sinabi niyang hindi sila mabubuhay hanggang kindergarten. Papatunayan ko sa kanya na ang mga batang itinapon niya ang mismong kukuha ng korona mula sa kanyang ulo.\u201d<\/p>\n
Makalipas ang dalawang buwan, naganap ang unang milagro. Ligtas nang lumabas ng NICU sina Alexander at Athena. Lumaki silang malulusog, may mapupungay na mga mata at malalakas na iyak na nagpatunog sa mga bulwagan ng mansyon ng Dela Vega sa Forbes Park.<\/p>\n
Kasabay ng paggaling ng aking mga anak ay ang tahimik ngunit marahas na pagbili ng Dela Vega Group sa mga liabilities at bonds ng Monteverde Holdings. Sa tulong ng aking lolo, ipinagkaloob sa akin ang pamumuno sa V-Capital, isang sikretong investment firm na nakabase sa Zurich at Singapore. Walang sinuman sa publiko ang nakakaalam kung sino ang nasa likod nito. Para sa buong business sector, isa lamang itong misteryosong foreign conglomerate na dahan-dahang sumasakop sa mga shares ng domestic shipping, energy, at real estate.<\/p>\n
Samantala, nabalitaan ko mula sa balita at business lifestyle magazines ang magarbong kasal nina Adrian at Celeste.<\/p>\n
Nasa telebisyon ang kanilang mga mukha habang ipinagmamalaki ang kanilang bagong silang na anak\u2014isang batang lalaki na pinangalanan nilang Julian Monteverde. Sa isang panayam, sinabi pa ni Adrian sa harap ng mga camera: \u201cJulian is my pride, the only true heir to the Monteverde empire. A strong foundation requires a strong legacy from the very beginning.\u201d<\/i><\/p>\n
Pinatay ko ang telebisyon.<\/p>\n
Nasa kandungan ko noon si Athena, habang si Alexander naman ay marahang nakakapit sa aking hintuturo. Apat na buwan pa lamang sila, ngunit ang kanilang mga titig ay kasing-talim na ng kanilang lolo sa tuhod.<\/p>\n
\u201cHayaan mo silang magdiwang ngayon, anak,\u201d bulong ko sa aking mga sanggol. \u201cDahil kapag mas mataas ang kanilang lipad, mas malutong ang kanilang pagbagsak.\u201d<\/p>\n
Lumipas ang limang taon.<\/p>\n
Sa loob ng limang taong iyon, hindi ako nagpakita sa kahit anong pampublikong pagtitipon. Nanatili ako sa anino, pinag-aralan ang bawat sulok ng international finance, logistics, at corporate law. Sa ilalim ng pagtuturo ni Don Fernando at ng pinakamahuhusay na strategist sa Asya, natutunan ko kung paano humawak ng kapangyarihan\u2014hindi gamit ang sigaw, kundi gamit ang panulat at mga lihim na kasunduan.<\/p>\n
Ang dating premature na kambal ay naging mga pambihirang bata. Sa edad na lima, si Alexander ay nagpakita na ng pambihirang talino sa numero at lohika, kayang magbasa ng balance sheets na tila naglalaro lamang ng puzzles. Si Athena naman ay may pambihirang karisma at talas ng pandinig, marunong makiramdam sa motibo ng mga taong nakapaligid sa kanya. Mahal na mahal sila ng kanilang lolo sa tuhod, at sa kanilang mga mata, wala silang ibang pamilya kundi ako at ang pamilya Dela Vega. Para sa kanila, ang kanilang ama ay matagal nang patay.<\/p>\n
At para sa akin, patay na nga siya.<\/p>\n
Isang araw ng Huwebes, pumasok sa aking opisina sa tuktok ng Dela Vega Tower ang aking legal counsel, si Atty. Valderama.<\/p>\n
\u201cMadam Tamara,\u201d magalang niyang iniabot ang isang makapal na folder. \u201cKumpleto na po ang financial assessment ng Monteverde Holdings.\u201d<\/p>\n
Binuklat ko ang dokumento. May bahagyang ngisi na gumuhit sa aking mga labi.<\/p>\n
\u201cIlang taon nang nilulustay ni Celeste Aragon ang pera ng kumpanya para sa kanyang luho at sa mga bagsak na negosyo ng kanyang sariling pamilya,\u201d paliwanag ng abogado. \u201cAt si Adrian naman, naglabas ng \u20b115 bilyong unsecured loans mula sa tatlong malalaking bangko para pondohan ang Port Terminal Phase 2. Ang problema, binili na po ng V-Capital ang 60% ng kanilang outstanding debts mula sa mga bangkong iyon noong nakaraang linggo.\u201d<\/p>\n
\u201cIbig sabihin?\u201d tanong ko habang nilalagdaan ang huling pahina.<\/p>\n
\u201cHawak na natin ang kanilang leeg, Madam. Kapag hindi sila nakabayad ng quarterly amortisation sa katapusan ng buwang ito, may karapatan tayong magsagawa ng hostile takeover o i-foreclose ang kanilang punong gusali sa BGC.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa malaking salamin ng aking opisina na nagpapakita ng kabuuan ng Bonifacio Global City. Sa di-kalayuan, natatanaw ko ang asul na logo ng Monteverde Tower\u2014ang gusaling minsang nagpaliit sa aking pagkatao, ang lugar kung saan ako itinaboy na parang basahan.<\/p>\n
\u201cHuwag muna nating i-foreclose,\u201d utos ko sa malamig na boses. \u201cNarinig ko na magkakaroon ng malaking anibersaryo ang Monteverde Holdings sa darating na Sabado. Ang kanilang ika-35 taon.\u201d<\/p>\n
\u201cOpo, Madam. Imbitado ang lahat ng pinakamalalaking negosyante sa bansa, kabilang na ang Dela Vega Group. Ang sabi ng media, pormal nang ipakikilala ni Adrian ang kanyang anak na si Julian bilang susunod na tagapagmana.\u201d<\/p>\n
Napatayo ako mula sa aking leather chair. Inayos ko ang aking itim na Yves Saint Laurent suit.<\/p>\n
\u201cAtty. Valderama,\u201d sabi ko habang humahakbang patungo sa pinto, \u201ckumpirmahin mo ang pagdalo ng Dela Vega Group. Sabihin mo sa kanila, darating ang bagong may-ari ng kanilang utang. At isasama ko ang dalawang tagapagmana na sinabi nilang hindi aabot sa kindergarten.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
PARTE 2: ANG PAGBANGON MULA SA ABUBO AT DUGONG BUHO Hindi lumipas ang tatlumpung minuto matapos ang tawag ko kay Don Fernando dela Vega nang maramdaman ko ang biglaang pagbabago… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":416,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-415","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/415","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=415"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":417,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/415\/revisions\/417"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/416"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=415"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=415"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}