Episode 2: Ang Huling Pamana at ang Misteryo ng Lumang Unan<\/b><\/p>\n
Hanggang sa dumating ang araw na kinatatakutan ng lahat, ngunit sa isang bahagi ng puso ko\u2014na ikinahihiya kong aminin\u2014ay lihim kong ipinagpasalamat.<\/p>\n
Pumanaw si Mang Ernesto sa kanyang higaan isang malamig na madaling-araw.<\/p>\n
Nang hawakan ko ang malamig niyang kamay, halo-halong emosyon ang sumakop sa dibdib ko. Naiyak ako dahil labindalawang taon ko siyang kasama. Naging bahagi na siya ng bawat paghinga ko. Pero kasunod niyon ay ang isang mabigat na pakiramdam ng ginhawa\u2014sa wakas, makakahinga na ako. Makakatulog na ako nang lampas sa limang oras.<\/p>\n
At agad na sumunod ang matinding guilt: paano ko nagawang makaramdam ng ginhawa sa pagkamatay ng isang taong walang ginawa kundi magpasalamat sa akin?<\/p>\n
Bago tuluyang nalagutan ng hininga si Mang Ernesto noong gabi bago siya pumanaw, tinawag niya ako sa kanyang tabi. Wala na roon sina Albert at Brenda\u2014umuwi na sila dahil “may trabaho” pa raw sila kinabukasan. Si Marco naman ay bumili ng gamot sa labas. Kami lang dalawa.<\/p>\n
Mahina na ang kanyang boses, halos pabulong na lang. Ang kanyang nanginginig at tuyot na kamay ay dahan-dahang gumapang sa ilalim ng kanyang ulo.<\/p>\n
“Sarah… anak…” tawag niya sa akin. Iyon ang unang pagkakataon na tinawag niya akong ‘anak’ sa halip na ‘Sarah’.<\/p>\n
“Bakit po, Papa? May masakit po ba sa inyo?” tanong ko, habang pinupunasan ang pawis sa kanyang noo.<\/p>\n
May kinuha siya sa ilalim ng kanyang ulo: isang luma, kupas, at bukol-bukol na unan. Ito ang unan na hinding-hindi niya pinapayagang palitan o labhan ng iba. Siya mismo ang nagpupunas nito kapag nadudumihan, at palagi niya itong yakap-yakap.<\/p>\n
“May… may ibibigay ako sa’yo,” bulong niya, habang pilit na inaabot sa akin ang unan.<\/p>\n
Nagtaka ako. Sa dinami-rami ng pwedeng ibigay ng isang naghihingalong tao, isang lumang unan na amoy-gamot at punong-puno ng mantsa?<\/p>\n
“Papa, huwag niyo na pong isipin ‘yan. Magpahinga na po kayo,” sabi ko.<\/p>\n
Umiling siya, pilit na pinanlalakihan ang mga nanghihina niyang mata. “Hindi… kunin mo ito, Sarah. Labindalawang taon mo akong inalagaan. Walang natira sa akin… kundi ito lang. Sana tanggapin mo.”<\/p>\n
Para hindi na siya ma-stress, tinanggap ko ang unan. “Opo, Papa. Salamat po. Itatabi ko po ito.”<\/p>\n
Ngumiti siya nang napakaluwag. Iyon ang huling ngiti na nakita ko sa kanyang mukha bago siya tuluyang pumikit at hindi na muling nagising.<\/p>\n
Pagkatapos ng libing, mabilis na nag-alisan ang mga kamag-anak. Sina Albert at Brenda, pagkatapos mag-iyak-iyakan sa harap ng kabaong at makipag-tsismisan sa mga nakikiramay, ay mabilis na nagpaalam na parang walang nangyari. Wala silang iniwang kahit isang singkong duling para sa mga gastusin sa libing. Lahat ng iyon, inutang pa namin ni Marco sa kung saan-saan.<\/p>\n
Naiwan akong mag-isa sa bahay habang si Marco ay pumasok sa trabaho para mag-overtime at mabayaran ang mga utang namin.<\/p>\n
Pumasok ako sa silid na labindalawang taong naging kuwarto ni Mang Ernesto. Amoy-gamot pa rin ang paligid. Malinis na ang kama, maliban sa isang bagay na nakapatong sa silya malapit sa bintana: ang lumang unan.<\/p>\n
Napatitig ako rito. Biglang bumuhos ang lahat ng emosyon na kinikimkim ko. Ang pagod ng labindalawang taon. Ang mga pangarap kong nabulok dahil sa pag-aalaga. Ang kawalan ng utang na loob ng mga kapatid ni Marco. At ang katotohanang matapos ang lahat ng sakripisyo ko, ang tanging naiwan sa akin ay ang isang madumi, mabaho, at bukol-bukol na unan.<\/p>\n
“Bakit?” naiiyak kong tanong sa hangin. “Bakit ito lang, Papa? Ito lang ba ang halaga ng labindalawang taon ko?”<\/p>\n
Sa tindi ng galit, pagod, at panghihinayang, kinuha ko ang unan. Gusto ko na itong sunugin. Kumuha ako ng gunting upang gupitin ang tela para ilabas ang lumang bulak at silaban sa likod-bahay.<\/p>\n
Sinimulan kong gupitin ang gilid ng kupas na unan.<\/p>\n
Sreeet…<\/i><\/p>\n
Habang bumubukas ang tahi, may napansin akong kakaiba. Hindi bulak ang nasa loob. May matigas na bagay na nakabalot sa makapal na plastic, na nakatahi sa pinakagitna ng unan, napapalibutan ng mga lumang basahan para hindi mahalata ang hugis nito.<\/p>\n
Nanginig ang mga kamay ko. Dahan-dahan kong ipinasok ang aking kamay sa loob ng punit na unan. Nang mahila ko ang bagay na iyon palabas, nanlaki ang mga mata ko at tuluyang nanghina ang aking mga tuhod. May mabigat na nahulog mula sa loob\u2014at ang bagay na iyon ang tuluyang nagpahinto sa mundo ko.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Episode 2: Ang Huling Pamana at ang Misteryo ng Lumang Unan Hanggang sa dumating ang araw na kinatatakutan ng lahat, ngunit sa isang bahagi ng puso ko\u2014na ikinahihiya kong aminin\u2014ay… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":400,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-399","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/399","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=399"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/399\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":401,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/399\/revisions\/401"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/400"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=399"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=399"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/looklikeboss.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=399"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}